آزادی

شگفتِ مهیب

به‌تصویر کشیدن انفجار اتمی در قسمت هشتم از فصل سوم سریال توئین پیکس ساخته‌ی دیوید لینچ، مثالی از عنوان این یادداشت است: شگفتِ مهیب. در جهان زیست ما، برخی حوادث در عین تجسم‌شان از شر یا ریشه‌داری در شر، آن‌چنان عظیمند که حسی از شگفتی در سوژه‌ی ناظر آن برمی‌انگیزند. روبه‌رو شدن با چنین حوادثی پیامدهایی متحول‌کننده در روان و درک ما از جهان دارند. پیامدهایی که همیشه قابل مدیریت نیستند. بااین‌حال، هنگامی که زندگی پس از چنین حوادثی ادامه پیدا می‌کند، یکی از این پیامدها، روبه‌رو شدن با تناقضی عینی یا استعاری است ناشی از مواجهه‌ با زنده ماندن پس از مرگِ فرد یا جهانی که پیش از این می‌شناخته‌ایم.

جلوه‌ای از آزادی

هوا تاریک شده بود که ماشین را در بلوار پارک کردیم و پیاده شدیم. آن سال اولین شبِ پائیز، جمعه بود. ماشین‌های زیادی هر دو طرف پارک شده بودند ولی حال و هوا مثل جمعه‌های دیگر نبود. از بلوار که رد شدیم تا وارد پارک بشویم دختر جوانی جلویمان از ماشین پیاده شد. در چهره و صدایش هیجان موج می‌زد. شالش دور گردنش بود.

«همینجاست فراخوان؟»

پیمایش به بالا